WPHUB. 16.02.2023 12:04, aktualizacja 16.02.2023 13:45. 15 zł za 20 gramów. Carrefour wprowadził kontrowersyjną nowość. 45. Tego jeszcze nie było! Popularne supermarkety sieci Carrefour oferują swoim klientom jadalne świerszcze. Co ciekawe, robaki można kupić w różnych wariantach i smakach. Jak zaznacza naukowiec, bezwiedne wprowadzanie owadów do jedzenia niekoniecznie musi być dobre. Wartość odżywcza jadalnych owadów jest wysoka, choć nie należy zapominać, że owady mogą produkować lub gromadzić z otoczenia substancje antyodżywcze lub szkodliwe, które mogą wpływać na ograniczenie wykorzystania składników odżywczych takie jak tiaminaza, kwas fitynowy, garbniki Kup teraz na Allegro.pl za 15,90 zł - Robaki do jedzenia na imprezę lub prezent FoodBugs (12432379888). Allegro.pl - Radość zakupów i bezpieczeństwo dzięki Allegro Protect! "Robaki do jedzenia mają stanowić więc alternatywne źródło pożywienia dla człowieka, które będzie pełnowartościowe, łatwe do pozyskania i tanie. Warto dodać, że do dziś istnieją na świecie regiony, w których zjada się owady od czasów prehistorycznych (Afryka, Azja). Dotyczy to jednak krajów rozwijających się. . Robaki w mące są małe, dlatego trudno je zauważyć Robaki w mące spotkamy w zakładach przemysłu spożywczego, piekarniach, młynach, magazynach, sklepach, ale także w naszych domach. Występują tam, gdzie nie jest przestrzegana odpowiednia higiena i nie są zachowane właściwe zasady bezpieczeństwa żywności. Mąka to produkt powstały w wyniku mechanicznego rozdrobnienia ziaren zbóż, który odbywa się w młynie zbożowym. Proces powstawania mąki składa się z kilku etapów – sortowania i oczyszczania ziaren, mielenia ich i przesiewania. Mąka zapakowana do wielogabarytowych worków lub mniejszych toreb papierowych trafia do magazynów a następnie wywożona jest do hurtowni, sklepów oraz supermarketów. Na rynku kupimy mąkę pszenną, orkiszową, gryczaną, żytnią czy jaglaną. Na każdym etapie powstawania, przechowywania czy transportu, a także w etapie końcowym kiedy mąka dotrze już do naszej kuchni i włożymy ją do szafki, mogą się w niej pojawić szkodniki. Spis treściDlaczego robaki w mące są szkodliwe?Robaki w mące - mklik mączny (Ephestia kuehniella)Robaki w mące omacnica spichrzanka (Plodia interpunctella)Robaki w mące - zadarlica spiżarnianka (Pyralis farinalis)Robaki w mące - mącznik młynarek (Tenebrio molitor)Robaki w mące - skórnik słoniniec (Dermestes lardarius)Robaki w mące - żywiak chlebowiec (Stegobium paniceum)Robaki w mące - trojszyk ulec (Tribolium confusum)Robaki w mące - wołek zbożowy (Sitophilus granarius)Robaki w mące - rozkruszek mączny (Acarus siro)Jak przechowywać mąkę, by nie zalęgły się w niej robaki? Dlaczego robaki w mące są szkodliwe? Szkodniki produktów spożywczych cechuje duża żarłoczność i szybkie rozmnażanie się. Liczba ich gatunków jest bardzo duża. Szkodniki atakują przede wszystkim ziarna zbóż oraz suche produkty zbożowe takie jak: mąka, kasza, otręby, suchary, płatki kukurydziane, musli, bułka tarta, oraz suszone owoce, różne rodzaje orzechów, suszone grzyby, nasiona roślin strączkowych, przyprawy, kakao, słodycze, a także pasze zwierzęce. Robaki w mące są małe, dlatego trudno je zauważyć. Z reguły wykazują aktywność nocą. Powodują znaczne szkody w produktach spożywczych poprzez gromadne żerowanie, zanieczyszczenie oprzędem, wylinkami i odchodami, a w konsekwencji ich psucie i konieczną utylizację. Oprzęd, służący do schronienia larw, zbudowany jest z cienkich i lepkich nitek wytwarzanych przez gruczoły gębowe, zlepia mąkę w duże grudki. Jaja składane przez samice bezpośrednio do jedzenia są pokryte także lepką substancją, która powoduje przyklejanie się do nich cząstek pożywienia. Dodatkowo przez to szkodniki stają się niewidoczne w opakowaniu. Pod wpływem wilgoci produkt spożywczy zmienia zapach, wygląd i smak. Staje się gorzki lub kwaśny, nabiera nieprzyjemnego zapachu stęchlizny. Mąka jełczeje i jest podatna na rozwój pleśni, nie nadaje się do spożycia. Zanieczyszczone produkty wydzielinami i kałem, z porzuconymi tam martwymi owadami po zjedzeniu stają się przyczyną groźnych zatruć pokarmowych i alergii. Autor: GettyImages Trojszyk ulec - larwa i postać dorosła Pośród wielu różnych szkodników mąki w naszych kuchniach możemy spotkać te niżej opisane. Robaki w mące - mklik mączny (Ephestia kuehniella) Gatunek motyla z rodziny omacnicowatych, pospolity szkodnik magazynów zbożowych i spożywczych. Jego ciało mierzy około 15 mm długości. Ma dwie pary skrzydełek: jasnoszare w nieregularne paski przypominające zygzaki i drugie jasnożółte, postrzępione. Gąsienica mklika mącznego jest kremowa lub szarożółta z brązową głową, pokryta delikatnymi włoskami, około 20 mm długości. Żeruje w produktach suchych, dorosłe osobniki nie pobierają już pokarmu. Po zakończeniu żerowania gąsienica buduje kokon i w nim się przepoczwarza. Mkliki są odporne na niską temperaturę choć do rozrodu potrzebują od 13 do 30°C. Ich larwy potrafią bez trudu dostawać się do wnętrza opakowań. Robaki w mące omacnica spichrzanka (Plodia interpunctella) Motyl nocny z rodziny omacnicowatych. Szkodnik potocznie zwany molem spożywczym lub kuchennym. Przednie skrzydła omacnicy są ciemnoczerwone z poprzecznym, ciemnym paskiem. U nasady skrzydła są żółte. Tylne skrzydła mają szaroniebieski kolor. Jaja omacnicy są białe, okrągłe. Głowa gąsienic jest brązowa a ciało białe i w miarę rozwoju zmienia barwę w zależności od spożywanego pokarmu. Dorosłe osobniki żyją około 14 dni. Robaki w mące - zadarlica spiżarnianka (Pyralis farinalis) Gatunek motyla nocnego z rodziny omacnicowatych. Podczas odpoczynku zadarlica unosi odwłok do tyłu stąd pochodzi nazwa tego owada. Osobniki dorosłe mają około 12 mm długości i około 25 mm rozpiętości skrzydeł. Charakterystyczne ubarwienie skrzydeł przednich - w części nasadowej oraz zewnętrznej są ciemnofioletowe, a po środku żółtawoszare. Części o różnych barwach oddzielone są od siebie poprzecznymi, białawymi liniami. Tylne skrzydła zdarlicy spiżarnianki są zielonkawoszare. W ich środkowej części znajdują się dwie białe, pofalowane przepaski na szarym tle. Zadarlica pojawia się tam gdzie produkty spożywcze przechowywane są w nieodpowiednich warunkach. Szkodnik atakuje jedynie zawilgocone produkty – mąkę, otręby, a także słomę, siano i ziarno. Gąsienice zadarlicy spiżarnianki po wylęgnięciu się z jaj są różowe. Następnie zmieniają barwę na brudno białą (z wyjątkiem brązowej głowy i ostatniego segmentu odwłoka). Robaki w mące - mącznik młynarek (Tenebrio molitor) Kosmopolityczny chrząszcz z rodziny czarnuchowatych o brunatnym, prawie czarnym ubarwieniu. Owad dorosły osiąga od 12 do 20 mm, porusza się dość szybko, potrafi fruwać. Larwy maja długość do 3 cm, są dość chude, walcowate i błyszczące (nie są wygięte w rogalik). Tuż po wykluciu koloru białego, później zmieniają go na jasnopomarańczowy. Larwy mają bardzo silny aparat gębowy i potrafią przegryźć twarde opakowania. Robaki w mące - skórnik słoniniec (Dermestes lardarius) Gatunek chrząszcza z rodziny skórnikowatych. Owad ma eliptyczne ciało koloru prawie czarnego ze słabo odgraniczoną głową. Na jego pokrywach widoczny jest ciemno brązowy pas brzegach utworzony ze szczecinek o zygzakowatych. Na pasie znajduje się kilka ciemniejszych kropek. Na głowie charakterystyczne czułki z buławkami. Potrafi fruwać. Larwa mocno owłosiona, brązowa, posiada chitynowe haczyki na końcu odwłoka. Jest szybka i bardzo żarłoczna, dorasta do 15 mm długości. Potrafi przystosować się do życia w warunkach bez dostępu wody, uszkadza twarde, nawet aluminiowe opakowania. Skórnik jest chrząszczem niemal wszystkożernym. Wybiera pokarm pochodzenia zwierzęcego: mięso, kiełbasę, słoninę, skóry, wędzone ryby. Atakuje też produkty sypkie i suche jak: mąka, kasze, kakao, przyprawy, karma dla zwierząt a nawet ubrania. Robaki w mące - żywiak chlebowiec (Stegobium paniceum) Niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych, 2-5 mm długości w kolorze brązowym, lekko brunatnym, na pokrywach skrzydeł występują charakterystyczne kropki ułożone w podłużne rzędy. Chrząszcz potrafi dobrze fruwać i w ten sposób, przez otwarte okno, może się dostać do naszej kuchni. Larwa jest mała i ruchliwa, lekko kremowa z żółtymi włoskami, posiada silne żuwaczki, mierzy do 5 mm i jest charakterystycznie wygięta w literę C. Żeruje w produktach suchych ale także w suszonych ziołach, lekach w aptece, atakuje zbiory biblioteczne. W produktach żywnościowych i książkach buduje nieregularne tunele, w których żeruje, zanieczyszczając je odchodami w postaci żółtawego pyłu. Robaki w mące - trojszyk ulec (Tribolium confusum) Chrząszcz długości 3-4 mm, ciało wydłużone, lekko spłaszczone o brązowordzawym zabarwieniu, na grzbiecie znajdują się podłużne pręgi. Trojszyk ma skrzydła, ale nie używa ich do fruwania. W Polsce występuje tylko w pomieszczeniach zamkniętych bo do rozwoju potrzebuje odpowiednio wysokich temperatur. Larwy trojszyka mierzą około 1,2 mm długości. Są kolory białego, potem ciemnieją i stają się brudnożółte. Szkodnik ten atakuje nadpsute przetwory mączne a także eksponaty muzealne. U ludzi trojszyk powoduje alergie i działa drażniąco na skórę. Długotrwały kontakt z jego wydzielinami może spowodować choroby nowotworowe. Robaki w mące - wołek zbożowy (Sitophilus granarius) Niewielki chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych. Żeruje przede wszystkim na ziarnach zbóż i produktach zbożowych. Jest brunatny, bezskrzydły, pokryty połyskującym, chitynowym pancerzykiem, wytrzymałym na zgniatanie. Charakterystyczna głowa wołka jest niewielka i ma postać wydłużonego ryjka z aparatem gębowym. Ciało chrząszcza jest wysmukłe, walcowate i pokryte rzadkimi, żółtymi włoskami czuciowymi. Nogi są krótkie i mocne (potrafi szybko biegać). Szkodnik zawiera w swoim ciele alergeny, które mogą spowodować objawy astmy i alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych. Przypadkowe spożycie produktów zanieczyszczonych przez owady może powodować zaburzenia jelitowe i stany zapalne przewodu pokarmowego. Robaki w mące - rozkruszek mączny (Acarus siro) Gatunek roztocza z rodziny rozkruszkowatych. Dorosłe osobniki osiągają długość od 0,5 do 0,7 mm. Ich rozwój jest ciągły, w jednym roku występuje aż kilkanaście pokoleń. U ludzi rozkruszek wywołuje świąd i alergiczne podrażnienie skóry. Działa drażniąco na drogi oddechowe, może powodować alergiczne zapalenie spojówek, katar i kaszel. Spożyty z produktami spożywczymi powoduje zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Jak przechowywać mąkę, by nie zalęgły się w niej robaki? Najskuteczniejszą i najtańszą metodą walki z robakami w mące jest profilaktyka. Tylko odpowiednie środki zapobiegawcze uchronią nas przed inwazją szkodników. Przy zakupie zwróćmy uwagę na datę produkcji mąki. Nie kupujmy na zapas jeśli zużywamy jej mało. Mąka łatwo chłonie wilgoć a także obce zapachy. Zwróćmy uwagę na jej barwę i zapach. Świeża mąka ma neutralny zapach, lekko słodkawy smak i jest sypka. Mąki nie należy przechowywać w opakowaniach papierowych, kartonowych czy z cienkiej folii. Po zakupie od razu przesypmy ją z oryginalnego opakowania. Mąkę przechowujemy w suchym, czystym, przewiewnym i chłodnym miejscu w umytych i wytartych do sucha oraz szczelnie zamykanych pojemnikach. Dobrze sprawdzą się szklane lub ceramiczne słoje, puszki ze stali nierdzewnej, hermetycznie zamykane pojemniki plastikowe. Przechowujemy je w pomieszczeniu gdzie zachowana jest prawidłowa cyrkulacja powietrza. Optymalna temperatura do przechowywania mąki to 8-10°C. Na półkach gdzie przechowujemy mąkę prewencyjnie połóżmy w lnianym woreczku suszoną lawendę, rozłóżmy kilka goździków lub pokruszonych liści laurowych – tych zapachów nie lubią szkodniki. Do tego celu nada się także skórka z obranych cytrusów lub kawałek cynamonu. Produkty sypkie kontrolujmy okresowo. Profilaktyczne sprzątanie szafek kuchennych powinniśmy przeprowadzać co kilka miesięcy, ponieważ szkodniki mąki nie lubią hałasu, ruchu i światła. Usuńmy z półek rozsypaną mąkę, resztki kasz czy płatków owsianych. Do umycia szafek użyjmy ciepłej wody z dodatkiem detergentu. Po umyciu zawsze dokładnie wytrzyjmy wszystko do sucha. Zdezynfekujmy szafki roztworem octu i wody (jedna łyżka na ½ szklanki wody). Regularnie opróżniajmy kosz na śmieci i dbajmy, aby rozsypane resztki żywności nie zalegały na blacie kuchennym. Typowymi symptomami mogącymi świadczyć o obecności robaków w mące są żywe lub martwe owady i ich odchody lub ich larwy. Gdy je zauważymy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że owady przedostały się już do wszystkich innych, nawet nie otwieranych papierowych lub foliowych opakowań produktów spożywczych. W takiej sytuacji przejrzyjmy bardzo dokładnie wszystkie opakowania, wyrzućmy te napoczęte lub uszkodzone. Usunięcie wszelkiej zainfekowanej żywności pozwoli na pozbycie się szkodników. Posprzątajmy gruntownie całą kuchnię, odkurzmy dodatkowo tyły szafek, kąty a także podłogę i ściany. Zastosujmy dostępne na rynku preparaty owadobójcze przeznaczone do użytku domowego, pamiętając przy tym o przestrzeganiu zaleceń producenta i niezbędnych środkach ostrożności. Rozstawmy w kuchni lep na mole kuchenne i pułapki wabiące na chrząszcze spożywcze. Zamontowane w oknach moskitiery uchronią przed inwazją szkodników fruwających. Przeczytaj też: Mrówki Faraona w domu - co złego robią, jak się ich pozbyć z domu >>> Pluskwy w domu - dlaczego są groźne, jak się pozbyć pluskiew z domu >>> Karaluchy i prusaki: sposoby na zwalczanie karaczanów >>> Sprzęty kuchenne pomagają w zdrowym odżywianiu Owady jadalne powoli, ale zdecydowanie stają się w Europie Zachodniej coraz bardziej popularne. Produkty z owadów można spotkać na przykład w Niemczech, Holandii czy Francji. W Azji spożywanie owadów jest na porządku dziennym i stanowi główny składnik różnych potraw. Czy doczekamy się zmiany w naszych małych krajach, albo nadal będziemy omijać ten trend i bać się ich jak diabeł święconej wody? W Grig sądzimy, że ta zmiana na pewno nadejdzie i znamy kilka istotnych powodów, dzięki którym świerszcze, mączniki, koniki polne lub inne jadalne owady staną się za kilka lat normalną alternatywą żywieniową. W pierwszym rzędzie wyobraźmy sobie, jaki owad jest jadalny. Po świecie wędruje ponad 2000 gatunków jadalnych owadów, więc wyobrażenie sobie tylko ułamka z nich zajęłoby wiele godzin. Przedstawiamy więc tylko część z nich. Z apetytem możesz zjeść larwę i poczwarkę ćmy i motyla. Najbardziej soczyste gatunki to pawice, z której to rodziny jadalnych jest nawet 50%. Niestety Twoje kubki smakowe większości z nich nie spróbują, bowiem są gatunkiem chronionym... Z chrząszczy możesz spróbować larwy mącznika młynarka i drewnojada. Następne to chrząszcze prostoskrzydłe, do których należy znany nam świerszcz domowy (Acheta domesticus), a uzupełnia go szarańcza, najczęściej szarańcza pustynna (Schistocerca gregaria). Chrabąszcze majowe przedstawiliśmy w poprzednim artykule, ale naszą grupę jadalnych owadów poszerzymy jeszcze o karaluchy (przede wszystkim karaczany argentyńskie i madagaskarskie). Zastanówmy się, co tak naprawdę oznacza poprzedni numer. Otwiera zupełnie nowy świat możliwości i kombinacji, które wynikają z wprowadzenia składnika owadziego do dzisiejszej kuchni. Tutaj odwołujemy się do kulinarnych ekspertów - Owady na talerzu. Od nich dowiesz się, jak przygotować zupę z chrabąszcza czy larwy mącznika z chili i czosnkiem. Teraz, gdy wiemy, którego żuka możemy bez wahania zjeść, zastanówmy się, jakie korzyści to przynosi dla nas i dla naszego otoczenia. W dzisiejszych czasach tabeli kalorii nie trzeba wyjaśniać, jaka żywność ma jaki skład, bowiem wszystko jest podane na opakowaniu, które w parę sekund możemy przeczytać. Jednak skład świerszcza domowego potrafi zbić z nóg. Świerszcz domowy pod względem ilości białka na 100 g łatwo przewyższa jakikolwiek baton lub napój proteinowy. A chodzi o 100% ekologiczne źródło białka - co do tego nie ma wątpliwości! Dla łaknących wiedzy zawartość białka wynosi około 69 g na 100 g masy, czyli o 255% więcej niż w wołowinie! Świerszcz nieoczekiwanie przoduje również pod względem zawartości wapnia - wartości te wynoszą około 75,7 mg. Jest także źródłem wszystkich 10 niezbędnych aminokwasów oraz witaminy B2 i B12. Kolejną pozytywną informacją jest proporcja jadalnej części owada w porównaniu z dzisiejszymi alternatywami. Owad jest jadalny w 80%. Pozostałą część też można łatwo wykorzystać. Chodzi o ekologiczną żywność, która jest przyjazna dla środowiska. Jednak jadalna cecha świerszcza to nie jedyny ekologiczny rarytas. Świerszcz domowy na 1 kg białka emituje tylko 1 g gazów cieplarnianych, co jest nieporównywalne i nie do pobicia przez konkurencję. Na taką samą ilość białka drób emituje średnio 300 g gazów cieplarnianych, świnie 1130 g, a bydło może się za 2850 g gazów cieplarnianych tylko wstydzić. Świerszcz domowy jest ponadto zwycięzcą w konkursie na najmniejsze zużycie wody do wyprodukowania 1000 g białka. A zużycie jest niezwykle niskie i wynosi zaledwie 1 litr. Informacje te udostępniamy również na naszej stronie internetowej i słowa te podtrzymujemy. Owady są i będą pokarmem przyszłości i cieszy nas, że to my możemy głosić tę dobrą nowinę. Jeśli zaraz po przeczytaniu artykułu masz na coś ochotę i chciałbyś zrobić coś dobrego dla siebie i dla środowiska…dlaczego nie spróbujesz naszych chipsów świerszczowych? Na pewno warto spróbować! Jesteśmy pewni, że dzięki nim poczujesz się dobrze - na ciele i duszy. Opis szczegółowy produktu Suszone robaki Nimavert o różnych smakach to idealny prezent dla najbliższych lub jako fast food w czasie podróży. Zabierz je ze sobą na wycieczkę, siłownię lub po prostu przygryzaj, oglądając TV. Suszone owady są zdrowym, naturalnym i szybko odnawialnym źródłem żywności. A jak smakują? Robaki pieczone w wersji naturalnej (czyli bez żadnych przypraw) przypominają orzechy, przyprawione robaki nabierają smaku i aromatu użytej przyprawy. Nimavert jest wynikiem ożywionej dyskusji pomiędzy założycielami Nico Coenem i Maartenem Debie podczas grillowania latem 2010 roku. Zastanawiali się, dlaczego rynek zachodnioeuropejski nie wydaje się jeszcze gotowy na spożywanie tego owada, podczas gdy cały świat już dawno wprowadził go do swojego menu. Po przeprowadzeniu badań i burzy mózgów postanowili zakasać rękawy i wyhodować różne owady w swoim garażu i piwnicy. Wynik? Sześć lat prób i błędów doprowadziło do podjęcia decyzji o odejściu od hodowli owadów i skupieniu się wyłącznie na ich preparowaniu. Zdecydowaliśmy, że na razie będziemy pracować tylko z larwami mącznika. "Po wielu testach i degustacjach opracowaliśmy kilka produktów z mączniaka. Pod koniec 2019 r. przejęliśmy firmę Little Food, która miała w swojej ofercie produkty do krykieta. Nimavert jest przeznaczony dla wszystkich tych, którzy są ciekawi smaku owadów i przekonani, że zasługują one na miejsce na naszym talerzu. W końcu owady, a zwłaszcza mączniki, są alternatywnym i przyjaznym dla środowiska źródłem białka, witamin i minerałów. Produkty i przybory dla owadów nie muszą wyglądać wyjątkowo ani być skomplikowane. Liczy się tylko smak". Na można znaleźć kilka produktów tego belgijskiego duetu, a w przyszłości będziemy poszerzać ich ofertę! Parametry dodatkowe Kategoria Przekąski z owadów jadalnych Waga kg Skład Suszone mączniki (Tenebrio molitor) 100%. Alergia Chityna Kraj pochodzenia Belgia Producent Nimavert, Nieuwelaan 212, 1860, Meise Bądź pierwszą osobą, która napisze post do tej pozycji. Decyzją Rady Europejskiej larwy chrząszcza mącznika młynarka zostały dodane do listy "nowej żywności". Suszone robaki mogą wkrótce trafić do sklepów (nie tylko w całości, ale również sproszkowane, jako składnik ekologicznych potraw). Larwy chrząszcza mącznika młynarka (Tenebrio molitor) zostały ocenione przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) jako "zrównoważone źródło pożywienia o niskiej emisji dwutlenku węgla". Larwy chrząszcza są bogatym źródłem białka, tłuszczu, błonnika, witamin i minerałów; co przy niskiej emisyjności pozwala traktować go jako zdrową alternatywę chociażby dla czerwonego mięsa. Dlatego też Rada Unii Europejskiej wydała zgodę na dodanie larwy chrząszcza do listy "nowej żywności". Kiedy unijne rozporządzenie na ten temat wejdzie już w życie, suszone robaki będzie można kupić w sklepach (w całości) lub w proszku jako składnik potraw. Będzie to pierwszy owad w tym zestawieniu. Hodowla insektów na masową skalę (Holandia) Foto: Ton Koene / VWPics/UIG Diverse/East News / East News Mącznik młynarek to jeden z owadów najłatwiejszych w hodowli. Powszechnie stosuje się je w akwarystyce jako pokarm dla jaszczurek, są też wykorzystywane w wędkarstwie. W wielu miejscach na świecie doceniono jego orzechowo-słonecznikowy smak, dzięki czemu larwy mogą być dobrym dodatkiem do słodyczy oraz stanowić bazę potraw przygotowywanych metodą stir-fry. O tym, że powinniśmy częściej wykorzystywać owady w swoich dietach mówili eksperci z ONZ. Według ich raportu z 2013 r. konsumpcja owadów mogłaby pomóc nie tylko w zmniejszeniu zanieczyszczeń, ale też przyczynić się do opanowania głodu na świecie. Zobacz też: Spotkaliśmy się z bohaterami akcji "Work hard, play hard" Źródło:

robaki suszone do jedzenia